Edycja: 2026

  • WSPÓLNE WĄTKI – POLSKO-WĘGIERSKI DIALOG LALKARSKI / COMMON THREADS – POLISH-HUNGARIAN PUPPET DIALOGUE

    Warsztaty prowadzone przez Bencego Sarkadiego gromadzą uczestników z Polski i Węgier, aby wspólnie wpleść ich osobiste wspomnienia, historie i codzienne doświadczenia w sceny z wykorzystaniem lalek i przedmiotów. Łącząc przystępną sztukę teatru przedmiotu z misterną magią marionetek sznurkowych, warsztaty te zgłębiają wspólne wartości, historie i kulturowe punkty odniesienia, które nas łączą.

    Projekt współfinansowany przez Węgiersko-Polski Program Współpracy Pozarządowej.

    Led by Bence Sarkadi, this workshop brings together Polish and Hungarian participants to weave their personal memories, stories, and everyday experiences into scenes with puppets and objects. By combining the accessible art of object theater with the intricate magic of string marionettes, this workshop explores the shared values, histories, and cultural touchstones that unite us.

    The project is co-financed by the Polish-Hungarian Non-Governmental Cooperation Programme.

  • KRYTYK TEATRALNY / THEATRE CRITIC

    To warsztaty związane z rozwojem siły krytycznej, która dostarcza w czasie bezpośrednich prezentacji festiwalowych materiały prasowe, tworząc internetową gazetę festiwalową. Tu uczestnicy będą pisać i analizować spektakle oraz rozmawiać o teatrze. Poznają narzędzia potrzebne do tworzenia recenzji, felietonów oraz wywiadów, a także będą oglądać przedstawienia i następnie omawiać je pod czujnym okiem Marceliny Widz – młodzież i Adama Karola Drozdowskiego – dorośli.

    The workshops focus on developing critical thinking skills, with participants producing press materials during the festival’s performances and creating an online festival newspaper. Here, they will write and analyse the plays and talk about theatre. They will learn about crucial tools for writing reviews, columns, and interviews; they will also watch performances and subsequently discuss them under the watchful eye of Marcelina Widz and Adam Karol Drozdowski.

  • DŹWIĘKOWE SPA / SOUND SPA

    To podróż w głąb dźwięku, przygotowana specjalnie na 25. jubileuszową edycję Międzynarodowego Festiwalu ANIMO w Kwidzynie. To spotkanie z muzyką, które nie jest klasycznym warsztatem, ale zmysłową kąpielą w wibracjach – formą głębokiego relaksu, w której słuchacz staje się częścią dźwiękowego pejzażu. Uczestnicy zostaną zabrani w podróż łączącą brzmienia archaiczne z nowoczesnością. To połączenie pozwala widzom ANIMO na moment całkowitego zatrzymania się pomiędzy spektaklami: zamknięcie oczu, położenie się i oddanie się fali dźwięków.

    This is a journey into the depths of sound, prepared specifically for the 25th anniversary edition of ANIMO International Festival in Kwidzyn. This meeting with music is not a traditional workshop, but a sensual immersion in vibrations – a form of deep relaxation during which the listener becomes a part of the musical landscape. Participants will go on a journey that combines archaic sounds with modernity. This combination gives the ANIMO audience a moment of complete rest between performances: to close their eyes, lie down and succumb to the waves of sound.

  • CIEŃ W TEATRZE / SHADOW IN THEATRE

    Teatr cieni wywodzi się z Chin, Indii i Indonezji. Płaskie lalki wykonane ze skóry, prowadzone przez animatora od tyłu, rzucają cień na ekranie, który jest oświetlany rozproszonym światłem ukośnie od góry. Lalka jest widoczna dla widza dopiero po dociśnięciu jej do ekranu. To magiczna gra cieni i światła. Zajęcia prowadzone są przez mgr Petronelę Dušovą, założycielkę Teatru Neline, aktorkę, reżyserkę, scenarzystkę, która od 2011 roku przekazuje kwidzyńskiej widowni swoją wiedzę na temat teatru lalek, prezentując swoje spektakle i prowadząc warsztaty teatralne.

    Shadow theatre originates from China, India and Indonesia. Flat puppets, made of leather and manipulated from behind by the animator, cast a shadow on the screen illuminated by the diffused light coming diagonally from above. The puppet is visible only when it is pressed to the screen. It is a magical play of shadows and light. The classes are led by Petronela Dušová, MA, founder of the Neline Theatre, an actress, director and playwright, who has been sharing her knowledge of puppet theatre with the Kwidzyn audience since 2011, presenting her performances and running theatre workshops.

  • ZABAWNY OBIEKT / FUNNY OBJECT

    To podstawy manipulacji i związane z nią koncepcje cielesne, które czerpią zarówno z zasad mimiki w technice Decroux, somatycznego podejścia metody Feldenkraisa, jak i płynności energii oferowanej przez Aikido. Zajęcia zajmą się analizą czasownika „grać” i wywoływanym przez niego stanem zabawy, a tym samym zgłębią samą grę i jej zasady. Warsztaty będą eksplorować teatr i pamięć, na wzór haiku, gdzieś pomiędzy performance’em a instalacją.

    These are the fundamentals of manipulation and the associated bodily concepts, which draw upon the principles of facial expression in the Decroux technique, the somatic approach of the Feldenkrais Method, and the fluidity of energy offered by Aikido. Classes will focus on the analysis of the verb play and the state of fun it evokes, thus exploring the play itself and its rules. The workshops will explore the theatre and memory in a way akin to haiku, somewhere between a performance and installation.

  • KOMEDIA DELL’ARTE / COMMEDIA DELL’ARTE

    Komedia dell’arte, włoski teatr ludowy z XVI wieku, charakteryzował się tym, że aktorzy nosili skórzane lub materiałowe półmaski określające stałe typy postaci, ich charakter, status i pochodzenie regionalne. Maski ułatwiały improwizację i wyrażały skrajne emocje. W komedii dell’arte postacie dzielą się na cztery główne grupy: starcy (panowie), słudzy (zanni), zakochani oraz kapitanowie. Każda z nich reprezentuje określony typ ludzki i nosi stałe cechy charakteru. Podstawą warsztatów będzie stworzenie masek dell’arte.

    Commedia dell’arte, a form of Italian folk theatre from the 16th century, was characterised by actors wearing leather or cloth masks that would define the characters’ type, personality, social status or regional origins. The masks expressed extreme emotions and gave room for improvisation. Characters in commedia dell’arte divide into four main groups: elders (signori), servants (zanni), lovers and captains. Each group represents a specific human type and possesses fixed character traits. The workshops will focus on creating commedia dell’arte masks.

  • KWIAT PAPROCI / THE FERN FLOWER

    Widowisko zostało zrealizowane na podstawie baśni Ignacego Kraszewskiego Kwiat paproci, opartej na polskiej tradycji nocy świętojańskiej. Główny bohater, Jacuś, w drodze po tytułowy kwiat, ku dorosłości, mierząc się z leśnymi strachami oraz własnymi słabościami, stanie przed kluczowym pytaniem – gdzie jest prawdziwe szczęście? W spektaklu zabawa miesza się z poezją, żart z patosem, a stara jak świat opowieść przynosi nam wielką, prostą mądrość, której tak bardzo potrzeba we współczesnym skomplikowanym świecie.

    The performance is based on Ignacy Kraszewski’s fairy tale The Fern Flower, which draws on the Polish tradition of the Midsummer Eve. The main character, Jacuś, on his quest to find the titular flower and on his journey towards adulthood, faces the forest’s terrors and his own weaknesses; he is ultimately confronted with a crucial question: where does true happiness lie? In the play, fun meets poetry, humour meets pathos, and this old-as-time tale gives us great, simple wisdom we so sorely need in this modern and complicated world.

  • SANATORIUM POD KLEPSYDRĄ / SANATORIUM UNDER THE SIGN OF THE HOURGLASS

    Józef odwiedza swego ojca w tajemniczym sanatorium u podnóża Karpat. Wprawdzie ojciec nie żyje, ale w uzdrowisku cofnięto zegary. Doktor Gotard wyjaśnia, że to szczególna opieka nad zmarłymi, by nie zorientowali się, że są martwi. Tam ich życie jeszcze się nie skończyło; czas nie przeminął. Oglądamy zatrzymane wspomnienia w magicznym urządzeniu, pudełku optycznym, które dzięki alchemii raz do roku pozwala zobaczyć przez siedem soczewek mistyczne wizje zapisane w siatkówce oka.

    Józef visits his father in the mysterious sanatorium in the Carpathian Mountains. Although his father is dead, the clocks at the sanatorium have been set back. Doctor Gotard explains that it is a special care for the dead, so they will not realise they are gone. Their lives have not ended there yet; the time has not passed. We watch frozen memories in a magical device, an optical box, which, thanks to alchemy, once a year allows us to see through seven lenses mystical visions saved on the retina of the eye.

  • HAŁAS / NOISE

    Czym jest dziś spokój? Czy da się go mieć, zachować, obronić? A kiedyś – czy będzie się dało? Skoro nasza rzeczywistość w tym tygodniu jest inna niż była w poprzednim i inna niż będzie w następnym? I nie ma szans, żebyśmy zdążyli się do niej przystosować? Czy nadmiar bodźców strzelających w nasz system nerwowy kiedyś się zatrzyma, wycofa, odpuści?

    What is peace today? Can one have it, keep it, defend it? Will it be possible someday? Since our reality this week is different from the one last week and different from the one next week? And there is no way for us to get used to it? Will the barrage of stimuli bombarding our nervous system ever stop, recede, let up?

  • WSZYSTKO BĘDZIE DOBRZE – MAM NADZIEJĘ / EVERYTHING WILL BE FINE – I HOPE SO

    To eksperymentalny monodram Krzysztofa Falkowskiego, w którym klasyczna fabuła Hamleta staje się mapą psychicznej wędrówki bohatera ku własnej nieświadomości. Spektakl łączy odwagę formalną z głęboką refleksją nad współczesną kondycją psychiczną. Aktor nie opowiada historii, a uruchamia proces – Hamlet staje się każdym z nas, próbującym pogodzić to, co świadome, z tym, co ukryte. Widz zostaje zaproszony do własnej konfrontacji z Cieniem.

    This is an experimental monodrama by Krzysztof Falkowski, in which the classic plot of Hamlet becomes a map to the protagonist’s psychological journey towards his own unconscious. The play combines formal boldness with a profound reflection on the contemporary psychological condition. The actor doesn’t tell a story but sets a process in motion – Hamlet becomes each one of us, trying to reconcile the conscious with the hidden. The spectator is invited to confront their own Shadow.